گروه فعالان مجازی نخیل

از وبلاگ خورشید عالم تاب

شرط گذاشتند که اگر می خواهید در انتخابات شرکت کنیم باید ال کنید و بل کنید. فلان کنید و بیسال کنید. خیال کردند کسی برایشان تره خرد می کند. محلشان نگذاشتیم. هنوز باور نمی کنند مردم این همه از انتخابات استقبال کرده اند. چه بسا برایشان کابوس سهمگینی بود.

اعلام حضور نکردند و لیست هم ندادند. هرچند تشنگان قدرت و چاپلوسانشان شرکت کردند اما رای نیاوردند تا مردم به آنها حالی کنند که هالو نیستند و دیگر حنای اصلاح طلبان برایشان رنگی ندارد. آفرین بر این بصیرت.
اما چرا خاتمی در انتخابات دور نهم مجلس شورای اسلامی شرکت کرد؟
به نظر من شرکت کردن خاتمی در انتخابات یک بازی باخت - باخت برای اصلاحات بود. از یک طرف خاتمی ناچار بود تا در انتخابات شرکت کند تا در نظام و حکومت بماند. و از طرف دیگر با این کار خود دست به یک عوام فریبی بزرگ زد تا به مردم ایران ثابت کند که با دشمنان این مرز و بوم همصدا نیست.
بدون شک خاتمی بر سر سفره "جذب حداکثری و دفع حداقلی" رهبری ماند تا به مردم نشان دهد رهبر سیاست مدار و فرزانه جمهوری اسلامی ایران به حق شایسته ترین فرد برای رهبری حکومت مقدس و بیدار جمهوری اسلامی ایران است. هرچه باشد و شما هرطور بخواهید آن را فرض کنید نتیجه اش یکی است؛ دماغ اصلاح طلبان به زیبایی بر خاک مالیده شد. وَمَكَرُ‌وا وَمَكَرَ‌ اللَّـهُ ۖ وَاللَّـهُ خَيْرُ‌ الْمَاكِرِ‌ينَ. (آل عمران 54)

بي شک براي داشتن جامعه اي پيشرو، حضور در صحنه هاي مختلف انتخاباتي نقش بسزايي دارد. حضوري که دقت و تقوي براي مفيد بودن آن بسيار مؤثر است. ورود افرادي به مجلس که صلاحيت ايماني و اعتقادي و فردي آنها مورد تأييد اکثريت ساکنين يک شهر مي باشد هر چند براي پيشرفت و تعالي شهر و اجتماع بسيار مؤثر است اما کافي نيست.

علاوه بر انتخاب شايسته و با دقت، حمايت و پشتيباني از نماينده منتخب نيز بر عملکرد خوب و مفيد او در طي چهار سال حضورش در مجلس بسيار لازم مي باشد.

اين يک واقعيت است که گروه ها و دولت هاي زخم خورده از انقلاب و نيز همان ها که رهبر ازشان با عنوان کانون هاي قدرت و ثروت ياد مي کند بي صبرانه در پي جذب نيروهاي انقلابي و تخريب مسئولين مي باشند. که نمايندگان مجلس نيز از اين قضيه مستثني نبوده و به محض حضور در بهارستان و يا حتي به محض اقدام براي کانديداتوري مورد طمع اين افراد و گروه هاي غير خودي قرار خواهند گرفت.<** ادامه مطلب... **>

اين ميان اگر مردم يعني همان حاميان اصلي شخص نماينده به هر بهانه -خواه اعتماد به آن شخص، خواه خيال اينکه ما وظيفه مان را با حضور در انتخابات انجام داده ايم و حالا ديگر نوبت اوست و خواه به بهانه سردي و بدي هاي کوچک يا خداي نخواسته بزرگ ديده شده از شخص نماينده- از او فاصله بگيرند ، عملا ميدان براي حضور بيگانگان و بدخواهان باز شده و سريعتر به خواسته ي خود مي رسند و خيلي زود شخصي را که تا ديروز از افتخارات انقلاب و اميدهاي مردم مستضعف بود ، تبديل مي کنند به مهره اي سوخته و حتي معاند!

متاسفانه حافظه تاريخي ملت ما در طول اين 33 سال از اين نمونه هاي ناخوشايند بسيار در خود جاي داده . نمونه هايي که همه با افسوس از آن ياد مي کنند و با ياد آوريشان بي اختيار بر لبمان جاري مي شود که : اللهم اجعل عواقب امورنا خيرا.... و خيلي وقتها حتي به ياد نمي آوريم که چه شد و چه روزي بود که آن نيروهاي خوب يکباره صد و هشتاد درجه تغيير کردند...... حال آنکه با کمي تامل به اين نتيجه مي رسيم که که روز تغيير موضع آنها درست همان روزي بود که ما تنهايشان گذاشتيم!

نماينده ي ما ، نماينده ي ماست و بايد باور داشته باشيم که انتخاب ما برايمان محترم است و حتي اگر خودش هم نخواهد باز هم نماينده ي ماست! حتي اگر به او راي نداده باشيم.

اين وظيفه ي شرعي و قانوني ما (مردم) است که اشتباهات نماينده را به او گوش زد کنيم و تحت هيچ شرايطي هم نبايد از اين وظيفه عدول نماييم . اما انجام اين وظيفه بايد همچون يک بحث درون خانوادگي دلسوزانه و خيرخواهانه و مصلحانه باشد نه از روي کينه و تسويه حساب هاي شخصي..

با اين نگاه و با ياد آوري مداوم اين موضوع به او است که حتي در برابر اشتباهات بزرگ او نيز تنهايش نگذاشته و خودمان او را به گونه اي تنبيه مي کنيم که به دامان دشمن نيوفتد و هيچ گاه اجازه نخواهيم داد ديگران انتخاب ما را از ما بگيرند.

امام خميني مي فرمايند: «بايد همه زن‌ها و همه مردها در مسائل اجتماعي و در مسائل سياسي وارد باشند و ناظر باشند، هم به كارهاي دولت ناظر باشند، هم به مجلس ناظر باشند، اظهار نظر بكنند. ملت الان بايد همه‌شان ناظر امور باشند. اظهار نظر بكنند در مسائل سياسي در مسائل اجتماعي، در مسائلي كه عمل مي‌كند دولت، استفاده بكنند، اگر يك كار خلاف ديدند.»1

هميشه اين را به ياد داشته باشيم که يک شخص شايد نماينده خوبي نباشد اما بعد از دوران نمايندگي اش بايد بتواند در ساير بخش هاي اجتماع با قدرت به ارائه خدمت به همشهريانش بپردازد و نبايد انتقادها از عملکرد بد او به گونه اي باشد که هرگونه توان کار دوباره را از او بگيرد.

1- صحيفه امام ، ج 13 ، صفحه 193

دو سالي مي شود که نواي خوش زيارت عاشوراي "حاج صادق" را از راديو نمي شنويم .... اول ها فکر مي کرديم قرار است از اين به بعد صداي ديگر مداحان را بشنويم ...اما... نم نمک کاشف به عمل آمد که نه! مشکل حاج صادق نيست ... خود زيارت عاشوراست....

مي گويند براي وحدت بين شيعه و سني زين پس زيارت عاشورا پخش نخواهد شد!! مي گويند شيعه سالهاست که درد دارد ... زجر دارد ... سوز دارد ... خب ... اين سوز را در کنج خانه هامان .... دور هم ... دور از بقيه .... به نوا مي نشينيم ... ديگر چه نيازي به در بلندگو کردن آن هست؟!!!!

عجب! ... چه دليل يونسکو پسندي!!!!

شيعه اي که فرياد نمي زند! اين همان چيزي نيست که دشمن مي خواهد؟ اين همان اسلام آمريکايي نيست؟

اولا در استاني مثل خوزستان کلا چند نفر اهل سنت زندگي مي کند؟ - البته حتما قبول داريد که وهابي ها را نمي توان اهل سنت تلقي کرد ولذا نمي توان حرفي از وحدت با آنان به ميان آورد! پس لطفا آنها را جزو آمار وارد نکنيد!-

ثانيا ، اهل سنت حقيقي ايران ، خود از ارادتمندان اهل بيت و به ويژه حضرت ثارالله مي باشند و مجلس عزاي حسين^(ع) را برپا مي کنند .... پس .... مصداق لعن زيارت عاشورا نمي باشند.

هم ما شيعيان و هم اهل سنت هر دو خونخواه و عزادار سيدالشهداييم .... و هر دو از ته دل قاتلين ديروز و امروز اباعبدالله را لعنت مي دهيم .... پس بهتر است نادانسته و خداي نکرده دانسته بلندگوي مجاني استکبار نشويم و حکمي ندهيم که "قاضي شريح" را روسپيد کرده باشيم!

دوستان براي پيوستن به موج وبلاگي "زيارت عاشورا را به رسانه ملي بازگردانيم" به بازنشر اين مطلب در وبلاگ خود پرداخته و براي ثبت نام در ليست حاميان در وبلاگ شاهد کامنت بگذاريد....شما هم شاهد باشيد!

جنگ جنگه دیگه!

اونی برندس که حریفش رو بهتر بشناسه!

نقاط ضعف و قوت دشمن رو بشناسه!

جبهه جنگ رو بشناسه بشناسه که خودیها کجان؟ دشمن کجاست؟ که یه دفعه دوست رو هدف قرارنده!

و بتونه راه حل مبارزه برای رسیدن به پیروزی رو تو صحنه نبرد طراحی و اجرا کنه!

اطلاعات عملیات مهمترین نقش رو تو جنگ و حمله داره.

شناسایی توانایی ها و تدارکات دشمن ، شناسایی اینکه دشمن کجا موضع گرفته؟ از کجا میخواد حمله کنه ؟ دشمن کجاهارو تله گذاشته؟ نقاط ضعف دشمن جهت ورود کجان؟ و اطلاعات دیگه؟

امسال ره بر به صراحت اعلام جهاد میکنه! یعنی دشمن! اما این جهاد با جنگهای متعارف دنیا یه خورده متفاوته! جهاد اقتصادی!

اگه تو این جنگ نتونید دشمن و عرصه نبرد رو درست بشناسید و تحلیل دقیق نداشته باشید پیروز شدن در این جهاد بسیار دشوار و غیرقابل دستیابی خواهد بود.

استکبارجهانی و دشمنان ایران و اسلام ناب محمدی(ص) تمام تلاش و همتشان  را برای براندازی نظام مقدس جمهوری یا تغییر اهداف عالیه انقلاب اسلامی ایران روی مسائل اقتصادی و تحریمهای اقتصادی که مرتبط با اقتصاد است  متمرکز کرده اند.

در اول امسال رئیس جمهور تمرکزبرنامه های دولت رو روی فعالیتهای فرهنگی اعلام می کنن، اما رهبر به صراحت و با شناخت کاملی که از دشمنان ایران و اسلام دارن به دولت و ملت جهاد رو در عرصه اقتصاد اعلام می کنن.

اقتصاد های جهانی و غرب میان رکود و ورشکستگی بزرگ تاریخی قرار دارند. کشورهای غربی و ایالات متحده آمریکا با بحران شدید اقتصادی دسته پنجه نرم می کنند، بدهی کشورها از حد گذشته و در این میان افکار عمومی مردم کشورهای جهان به ناکارآمدی این نظام اقتصادی اعتراض دارند. جهان در حال تغییری بزرگ قراردارد. نظام سرمایه داری لیبرال دموکراسی غرب توسط افکار عمومی جهان به چالش کشیده شده است. خاورمیانه دچار بیداری اسلامی مردمی شده که سالها در زیر یوغ حاکمان مستبد و ظالم بنام اسلام برآنها حکومت کرده و به دشمنان اسلام و قرآن دست دوستی دراز کرده اند. جهان در حال گذر است و بی شک آینده از آن اسلام ناب محمدی^(ص) خواهد بود. در این میان نقش ما شیعیان در این تغییر تاریخی جهان بسیار مهم و تعیین کننده خواهد بود.

براین اساس گروه فعالان مجازی نخیل تمرکز اولین فعالیتش رو بر روی شناخت این عرصه نبرد و جهاد قرار داد. درسته که ممکنه ما تو این عرصه وارد نشیم و نتونیم جهاد کنیم، اما شناخت دشمن و عرصه نبرد میتونه کمک شایانی در شناخت استراتژی های دشمن و کمک به دوستان ما باشه، و شاید از کجا معلوم ما هم یک روزی وارد این عرصه جهاد شدیم. چرا به نظر این حقیر این جهاد را پایانی نخواهد بود. امیدوارم بتوانیم قدمی هرچند کوچک در این راه مقدس برداریم. انشاءالله

سید مهدی زریباف یکی از اقتصاددانانی است که در این باره معتقد است لیبرالیسم حرف جدیدی برای گفتن ندارد و این مکتب به پایان راه خود رسیده است.